Luca Spijker

Mijn naam is Luca Spijker en ik ben 21 jaar oud. Ik zit in mijn 3e jaar van het Cibap. Toen ik 15 was moest ik een opleiding kiezen, ik had mijn kader diploma op zak en ik had geen enkel idee wat ik later graag zou willen doen. Dus ben ik op de gok begonnen met de opleiding maatschappelijk zorg, niveau 3 op Deltion. Na een half jaar kwam ik erachter dat ik meer kon dan niveau 3 en daarom wilde ik toch graag opstromen naar een niveau 4 opleiding maar omdat ik 16 was mocht ik niet stoppen met school totdat mijn nieuwe opleiding begon. Toen ben ik naar Deltion Start gegaan om deze tijd te overbruggen. Op mijn 17e ben ik begonnen met sociaal werk op Deltion. Ik hoopte hier meer uitdaging te krijgen tijdens de lessen. Helaas kwam ik er na een jaar achter dat ik wéér niet het goede had gekozen. Ik ben in de 2e week van mijn 2e leerjaar gestopt en ik had nog steeds geen idee wat ik nu eigenlijk wilde.

Tussenjaar

Door te stoppen kreeg ik automatisch een tussenjaar. Ik was ondertussen 18 en niet meer leerplichtig. In die tijd ben ik fulltime gaan werken en heb ik veel nagedacht over wat ik juist wel leuk vind. Dit leek makkelijker gezegd dan gedaan, totdat ik een gesprek had met een vriendin die heel enthousiast was over het Cibap. Ik had het Cibap nog nooit als een optie gezien. Hoewel ik als kind altijd bezig was met creativiteit, deed ik dit tegenwoordig al lang niet meer. Toch ben ik bij de open dag gaan kijken; ik had tenslotte toch niets te verliezen. Ik was meteen enthousiast. Cibap is een school waar je echt als individueel persoon wordt begeleid. Op Deltion had ik dat nog nooit zo ervaren. In dat jaar kwam ook corona, ik had nog steeds een tussenjaar en ik kon minder werken dus ik ben alleen maar bezig geweest met creatieve projecten. Ik heb geschilderd, getekend, meubels gepimpt en foto’s gemaakt. Ik werd helemaal gemotiveerd door creatief na te denken. Met een enorm portfolio heb ik mij aangemeld en heb ik met spanning zitten wachten op mijn toelating. Toen ik de brief in de bus kreeg was ik helemaal gelukkig; eindelijk kon ik aan een opleiding beginnen waar ik veel motivatie voor voelde.

Het eerste jaar was vooral veel oriënteren. Er heerste nog steeds corona dus we zaten 4 dagen in de week thuis. Gelukkig mochten we wel 1 keer in de week naar school voor de praktijklessen. Schilderen vond ik dan toch echt het leukst. Ik heb met verschillende leraren gepraat over welke richting ik zou gaan kiezen en uiteindelijk heb ik besloten om voor de richting specialist schilder te gaan. Gewoon omdat ik dit het leukste vak vond en ik sta nog steeds achter mijn keuze.

In mijn 2e jaar heb ik stagegelopen bij het schildersbedrijf Salet. Dit is een groot schildersbedrijf dat ook aan restauraties doet. Ik heb hier mee mogen helpen aan prachtige klussen, ik heb bijvoorbeeld in het vrouwenhuis geschilderd en het nieuwe ANNO museum. Ik heb hier veel geleerd maar al snel vond ik het wat eentonig worden. Omdat je met zulke grote projecten meehelpt, kun je vaak niet van begin tot eind een project afmaken. Ik vind het jammer dat ik dit nooit heb kunnen doen.

…deze kans niet wilde ontnemen,

In mijn 3e jaar wilde ik graag een stage met meer afwisseling en met iets waar ik nieuwe motivatie van zou krijgen. Mijn plan was om 3 maanden bij Salet te gaan stagelopen om hier nog meer productkennis op te doen. De overige 3 maanden wilde ik dan bij graffiti for you doorbrengen, omdat het me heel vet leek om graffiti te leren spuiten. Als jonge meid fantaseerde ik namelijk al hoe ik later de mooiste graffiti tags zou spuiten in Zwolle. Nu bleek alleen dat Gilbert wel iemand zocht die een half jaar stage zou komen lopen, en ik moest dan ook video’s kunnen maken. Mijn tot in de puntjes uitgedachte plan kon helaas dus niet doorgaan maar omdat ik al eerder bij salet had gewerkt en ik de jonge Luca, die graag graffiti wilde spuiten, deze kans niet wilde ontnemen ben ik toch op gesprek gekomen bij Gilbert.

Gilbert vertelde mij met een geweldig zelfvertrouwen over zijn bedrijf. Met trots liet hij filmpjes zien van wat hij maakte en legde hij mij uit hoe een normale werkweek eruit zou gaan zien. Hij vertelde dat er veel variatie in het werk zit, dat we het hele land door zouden gaan om cursussen te geven aan verschillende doelgroepen en dat ik de ruimte zou krijgen om mee te helpen aan allerlei verschillende opdrachten. Dit waren absoluut dingen die mij meteen aanspraken. Ook vertelde Gilbert dat er met het programma ‘premiere-pro’ gewerkt wordt. Iets waar ik minder ervaring mee had, waardoor ik niet zo goed voor me zag hoe ik dat zou gaan aanpakken. Door Gilberts enthousiasme en passie voor zijn werk wilde ik toch heel graag dat dit mijn stageplek zou worden. Ik ben in de zomervakantie een beetje gaan prutsen met premiere-pro en ondertussen ben ik er al iets handiger in geworden. Ik kan nu basic video’s maken en ik hoop hier beter in te worden door dit veel te doen.  

“Met Gilbert mogen werken vind ik ook tof”

Mijn eerste week zit er nu op en alles wat ik had gehoopt is waargemaakt. Contact leggen met de mensen tijdens het geven van zo’n cursus gaat me goed af en dit vind ik ook leuk om te doen. Met Gilbert mogen werken vind ik ook tof. Met zijn passie en energie staat elke groep direct “aan”. Dat is prachtig om te zien en ook zeer leerzaam. De rest van het half jaar ga ik ook meer leren over het spuitwerk zelf en krijg ik de ruimte om hier mee te oefenen. Ik ben benieuwd wat me nog meer te wachten staat in deze maanden. Ik ga ongetwijfeld veel leren en daar heb ik zin in!